Australia 1 – Brisbane

Een paar weken terug stonden we nog in Antwerpen Centraal om badges te printen voor de VIP receptie..
Vandaag lopen we gewoon met de rest van de meute voorbij dat zelfde plekje.. op zoek naar het juiste spoor.

Het gevoel dat alles op het juiste spoor zit heeft niks met de TGV te maken die ons dadelijk naar Parijs zal brengen,
maar eerder met de met de bizarre wendingen van de afgelopen 6 maanden. Pas gehuwd, nieuwe vriendschappen, nieuwe professionele uitdagingen en wat meer ruimte voor onszelf,
die we maar al te graag invullen met onze gedeelde passie.. avontuurlijke motoreizen.

Via Charles de Gaulle, en een stop van 4 uur in Dubai, komen we na een parcours van 36 uur, 7 films, 6 whisky cola’s en 15 uur jankende babies later aan in Brisbane – Australië.
Voor één keer arriveert onze bagage dezelfde dag als wij, wat al een hele prestatie is.

De jetlach is niet niet om mee te lachen.. onderweg verwacht je avondeten te krijgen en staat het ontbijt voor je neus, terwijl je zonder moeite de 6e whisky cola naar binnen werkt om de pijn tussen de oren van “hell babie” te verzachten. Ik wist niet meer dat één kind van 3 jaar zoooo lang en zooooo veel lawaai kon maken… Maar ja.. reizen is altijd een beetje afzien.. 😉 en dat nemen we er graag bij met de vooruitzichten van de komende weken.

Het gevoel om aan de andere kant van de wereldbol je eigen BMW motor terug te zien is alvast bevreemdend…
en het is pas op dat ogenblik dat ik ten volle besef wat ons de komende weken te wachten staat.
Naast de stickers van T3 Dundee Rally 2009, Samsung, BMW motorrad, Tripy en Antwerp Motostore prijkt aan beide zijden van de de motorfiets in mooie witte letters “Mr Bean” op de tank..
Goed mag weten hoe ze daar zijn op gekomen..

Onze motorfiets draagt het nummer 111, toevallig (als dat al bestaat) het nummer dat ik gedurende 10 jaar in m’n windsurfzeilen heb gedragen tijdens de competities.
Enkel deze keer is het niet de wind die ons aandrijft, maar de trouwe 1200 boxermotor, en is er van competitie helemaal geen sprake.. tenzij dan met mezelf om het parcours tot een veilig einde te brengen.

De tweewieler staat op het startpunt van een 4500 km lange route die ons naar Darwin zal brengen.
Ik laat jullie alvast even meegluren in het Roadbook en zijn highlights

15 oktober: Voorbereidingen voor vertrek en bezoek aan Brisbane – 30 km
16 oktober: Glass mountains, Noosa en kangourous aan Lake Coooibah – 150 km
17 oktober: Tin Can Bay, Bunderberg, Gladstone, Tanun Sands – 365 km
18 oktober: Schitterende kustroute, Whitsundays en Airlie Beach – 590 km
19 oktober: Airlie Beach Boottrip en duiken – 0 km
20 oktober: Charters Towers, pittoreske dorpjes en 2 magische pubs – 380 km
21 oktober: Georgetown & Roadstrains – 420 km
22 oktober: De trein van Croydon, de Purple Pub van Normanton / Karumba – 360 km
23 oktober: De magie van Burkletown, en de laatste piste van QLD naar Hells Gate – 390 km
24 oktober: Outback Pistes naar Borroloola – 320 km
25 oktober: Carpentaria Highway naar Daly Waters – 380 km
26 oktober: Aboriginals en verfrissing aan Mataranka Springs – 170 km
27 oktober: Het majestueuse Park Kadaku naar Jabiru – 400 km
28 oktober: Jabiru en de fauna en Flora van Kadaku – 70 km
29 oktober: Verbindingsetappen naar het exotische Darwin. – 219 km
30 oktober: Darwin – Brisbane – Dubai – Neig veel km
31 oktober: Dubai – Parijs – Antwerpen – en het mondaine Blowfield City – Een beetje minder neig veel km

We zijn in totaal met 17 BMW GS waarvan 14 worden bemand door Fransmannen en Fransvrouwen en 3 door de dappersten onder de Galliers, kan het toeval zijn dat op Ollies motorfiets de bijnaam “Obelix” prijkt ?
De reputatie dat zij leefden van jacht en visvangst, en de vrouwen lieten werken zullen ze hier niet kunnen waarmaken, want het zal best de nodige skills vragen om op een groot deel van de onverharde routes hun jonkvrouwen een veilige thuishaven te bezorgen op hun stalen ros.

Grete en Kristin hebben al heelwat kilometers op de teller staan (wat de moto betreft uiteraard), maar de Prinses van Ridder André Duval zal haar tweewielige maagdelijkheid verliezen op het Australische continent.
Nadine heeft de uitdaging aangenomen om voor de eerste keer in haar leven plaats te nemen op het duozitje van de GS Adventure voor een proefritje van zo’n 4500 kilometer. We kijken met argusogen naar deze uniek challenge, en hopen dat het backup – plan van 4 x 4 passagier niet zal tot uitvoering worden gebracht..

De assistentie zal worden gecoverd door 2 nissan Patrols, Scout en Zoom voor de verkenning en de camerateams; Een gloednieuwe Mitsubishi Canter 4 x 4 met kraan.. onder het pseudoniem Popey en de bagagewagen die het continent doorkruist onder de naam Sherpa.

Voorlopig weinig sensatie dus. Maar met het programma dat voor de boeg staat, zal daar spoedig verandering in komen.
We hopen dat jullie een beetje mee kunnen genieten van de verhalen maar als het echt te veel wordt dan kan je je frustraties uiteraard kwijt in de venstertjes hieronder.

Hier is het 18u30 uur, en de biologische klok zegt dat het tijd is voor het het ontbijt, maar ik schenk met net een J&B in… met een brede Jetlach 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: