Australia 2 – Brisbane > Nousa

Vanochtend was de jetlag nog steeds van de partij.. en om 4 uur zijn we al uit de veren..
letterlijk dan, wan de gloednieuwe donsdekens van het Sofitel in Brisbane komen niet van Ikea.. en er hangt een geurtje aan..

Iedereen kijkt er naar uit om het eerste stukje van Australië op de motorfiets te verkennen, want voor alle deelnemers is het de maiden-trip naar onze antipoden.

De eerste rijdag brengt ons zo’n kleine 230 kilometer verderop naar Nousa,

17 motoren staan netjes uitgelijnd aan de ingang van het Sofitel, en Erik geeft nog een laatste veiligheidsbriefing voor het vertrek.
De meeste deelnemers zijn koppels tussen de 45 en 55 jaar, allemaal op zoek naar die eeuwige droom…

En het motto van T3 is niet uit de lucht gegrepen: Ordinary people, Extraordinary Travel..

Je hoeft geen topatleet te zijn om deze reizen mee te maken.. je hebt geen extra training nodig, ze zijn met de nodige motivatie voor iedereen bereikbaar.. en hier staan de meest uiteenlopende mensen aan de startlijn..
en we weten nu al dat dat voor velen deze ervaring hun leven zal veranderen !

Tussen het reisverhaal door geef ik een stukje insight over het waarom van dit avontuur..
Hoe komt iemand er in godsnaam bij om zijn motorfiets in een container te steken om aan de andere kant van de wereldbol een ritje te gaan maken?
Ieder heeft een verschillend verhaal.. en toch ook weer niet…

Neem bijvoorbeeld een 43 jarige dierenarts uit Parijs… Hij runt al 25 jaar een zeer succesvolle dierenartspraktijk en heeft in de afgelopen 20 jaar nooit meer dan één week verlof genomen
Vorig jaar zijn zijn ouders overleden en heeft hij besloten om de zaken anders aan te pakken. Hij heeft 2 medewerkers die bij hem in dienst waren nauwer betrokken bij zaak, en zij hebben over een periode van 6 maanden de meeste bezoeken overgenomen. Hij heeft 6 maanden naar deze trip toegeleefd, een nieuwe BMW 1200 GS adventure gekocht, en ingeschreven voor 2 etappes, samen goed voor 5 weken Australië en meer dan 11.000 kilometer.

Bij velen staat de boog dan ook gespannen, want vaak is dit niet zomaar een tripje, maar een keerpunt in hun leven..

Sherpa geeft het startschot, en met een horde uitgelaten boxers in zijn kielzog leidt het roadbook hem naar de rand van de stad..

Nadien is het aan ieder om zijn eigen bolletjes en pijltjes in de juiste context te plaatsen, en op eigen tempo te genieten van de routes..
Algauw blijkt dat de uitgestrektheid van de natuur hier amper grenzen kent.. Onderweg genieten we van prachtige uitzichten, talloze bochten en een stukje vrijheid waar velen naar op zoek waren..

Via Dayboro passeren we Glass Mountains, een serie bergpieken die eenzaam in de vlakte preiken en voor een uniek decor zorgen.
Onderweg veel kangourous, zowel platte als minder platte, . want het is hier uitkijken geblazen met overstekende dieren, met het verstand van een koffieboon..

Een overdadige lunch met hamburgers stemt iedereen gelukkig en boordevol energie om et laatste deel van de etappen aan te pakken.
Een photoshoot met wat wilde kangourous in de hoofdrol, en een poging tot proefritje met een overjaarse Rover zorgen voor de nodige dressing op het rijke buffet van de dag.

Meer hierover morgen…. want de oogjes hebben nog steeds last van de zwaartekracht hier aan de andere kant van de aardbol..
Het is 23u45, en we zijn weer zo’n 19 uur wakker.. tijd voor een schoonheidsslaapje..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: